Inleiding

De bitcoin is een onderwerp waar ik mij al een lange tijd voor interesseerde maar waar ik nog maar weinig van af wist. Het is een uitdagend onderwerp omdat het vergeleken met andere profielwerkstuk onderwerpen nog zeer nieuw is. Hoewel Alexander Klöpping in mei 2011 al in de NRC schreef over de bitcoin (Klöpping, 2011), begonnen Nederlandse kranten en nieuwssites pas in 2013 uitgebreid te schijven over deze mysterieuze munt.



Een staaf diagram van het aantal bitcoin gerelateerde artikelen uit het NRC.

Het is een onderwerp waar we nog niet over leren bij economie maar wat in de toekomst waarschijnlijk wel aan bod zal komen. Ik vroeg mij af hoe dat er dan uit zou zien, zouden we met z'n allen over kunnen stappen op de bitcoin? En wat zou er gebeuren met de reguliere valuta? Hieruit ontstond mijn onderzoeksvraag:

Is de bitcoin de valuta van de toekomst?
Om deze vraag te beantwoorden moet ik eerst meer te weten komen over de techniek erachter, de controle erop, de bruikbaarheid ervan en het vertrouwen in de bitcoin. Deze onderwerpen zijn verwerkt in vijf deelvragen:

- Wat is een bitcoin en wie heeft het bedacht?
- Is het technisch mogelijk om iedereen ter wereld toegang te geven tot het bitcoin netwerk?
Om deze deelvraag te kunnen beantwoorden zal ik eerst meer informatie geven over het systeem achter de bitcoin, hoe transacties werken en hoe deze transacties versleuteld worden.
- Kan er belasting geheven worden over bitcoins?
Wie houdt er toezicht op de gebruikers? Hoe reageert de overheid? En wat vinden banken van het systeem?
- Is de bitcoin een bruikbaar betaalmiddel?
Doordat de bitcoin zeer gevoelig is voor deflatie zal men al gauw met 0,0000003 bitcoin moeten betalen voor een brood, onhandig als je bij de bakker staat. Zijn hier oplossingen voor?
- Is er genoeg vertrouwen in de bitcoin?
Wanneer steeds meer mensen gebruik maken van de bitcoin, dan zal het netwerk een doelwit worden voor hackers. In het verleden zijn er al meerdere aanvallen geweest die het vertrouwen in de bitcoin hebben afgezwakt. Wat zal ervoor zorgen dat men toch zijn euros in enen en nullen wil omzetten?

Bij het kiezen van een onderwerp was het zaak om iets te kiezen wat mij echt boeide en waar ik ook echt meer over te weten wou komen. Dit had ik bij bitcoins. Ik heb overwogen om mijn profielwerkstuk in een groep te maken. Maar uiteindelijk heb ik toch gekozen voor solistisch werken, vooral omdat ik dan zeker wist dat ik het onderwerp zelf in handen had.

Bij het zoeken naar informatie kwam ik er al snel achter dat er weinig concreets te vinden is over de bitcoin, los van een aantal oppervlakkige informatie filmpjes op nieuwssites. Het was erg lastig om te achterhalen hoe het systeem nou echt werkte. Dit motiveerde mij nog extra om alles grondig uit te zoeken. Door middel van een website wil ik het andere geïnteresseerden makkelijker maken om deze informatie te verkrijgen.

Het vinden van goede informatie bleek niet gemakkelijk. Gelukkig vond ik iemand die meer over de bitcoin af wist en mij er graag over wilde vertellen: Joachim de Koning, 'Cryptocurrency enthousiast' en Oprichter van The Internet of Coins. Door het geven van zijn mening heeft hij mij geholpen in het vinden van antwoorden op mijn deelvragen. Ik ben hem daarvoor zeer dankbaar.

Is de bitcoin de valuta van de toekomst?

In dit profielwerkstuk zal ik gaan onderzoeken of de bitcoin de valuta van de toekomst kan worden. Wanneer is iets de valuta van de toekomst? Met 'de valuta van de toekomst' wordt een munteenheid bedoeld die in de toekomst zal worden beschouwd als hét standaard betaalmiddel. Een munt die de euro, dollar en de yen domineert. Een valuta die niet alleen via het internet van eigenaar verandert maar waar men ook daadwerkelijk zijn consumpties mee betaalt. Een betaalmiddel waarin u uw loon uitbetaald krijgt en uw boodschappen mee afrekent.

Een Pizza van twaalf miljoen

Als u in Nederland in een winkel betaalt, dan doet u dat met euro’s. Euro's zijn concreet geld: ze zitten in uw portemonnee en u kunt ze vastpakken. Bitcoins zijn abstract geld. Om een bitcoin van de ene persoon naar de ander over te dragen heeft u het internet nodig. Met bitcoins kunt u betalen op het internet: van pizza’s tot vliegtuigtickets, u kunt er van alles mee kopen. Maar u kunt er ook in gewone winkels mee betalen. In Amsterdam zijn er pas 44 winkels, maar in Arnhem zijn het er al 85 waaronder bijvoorbeeld de Spar (Buitink 2015). Klanten betalen daar door met hun smartphone een speciale code te scannen.

Het lijkt een beetje op internetbankieren alleen er is een groot verschil tussen de twee. Bij internetbankieren gaan alle transacties namelijk via een bank. Bij bitcoins niet, bitcoins zijn gedecentraliseerd. Dat betekent dat er geen bank, bedrijf of overheid is die controle heeft over het geld. Doordat er geen bank nodig is om transacties te controleren zijn de kosten voor een transactie zeer laag. Maar aan de andere kant is de kans dat u uw bitcoins kwijt raakt groter, juist omdat er geen instantie is waarbij u aan kunt kloppen in het geval van diefstal of simpelweg een vergeten wachtwoord.

De Europese Centrale Bank (ECB) omschrijft de bitcoin als volgt:

“a virtual currency scheme based on a peer-to-peer network. It does not have a central authority in charge of money supply, nor a central clearing house, nor are financial institutions involved in the transactions, since users perform all these tasks themselves. Bitcoins can be spent on both virtual and real goods and service. Its exchange rate with respect to other currencies is determined by supply and demand and several exchange platforms exist.”

(Europese Centrale Bank, 2012:6)

Op 31 oktober 2008 werd er op internet een stuk gepubliceerd onder de naam Satoshi Nakamoto. In dit stuk genaamd 'Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System' wordt verteld over een elektronisch betalingssysteem waarbij geen banken nodig zijn. Er wordt precies uitgelegd hoe het systeem werkt en hoe het wordt beveiligd. Het zit zo slim in elkaar dat zelfs de banken, die juist niet meer nodig zijn, interesse tonen in de techniek er achter.

De naam Satoshi Nakamoto is waarschijnlijk een pseudoniem. Tot vandaag de dag is nog steeds niet bekend wie de schrijver van het stuk is, of het een man of een vrouw is. Misschien zijn het zelfs wel meerdere mensen.

A purely peer-to-peer version of electronic cash […] an electronic payment system based on cryptographic proof instead of trust […] without the need for a trusted third party.

(Satoshi Nakamoto, 2008:1)


Het bitcoin systeem wordt hierboven door de bedenker ervan omschreven als een peer-to-peer versie van elektronisch geld. Een peer-to-peer netwerk is een netwerk van computers die allemaal dezelfde informatie beheren. Het woord komt van het Engelse peer, dat 'gelijke' betekent.

Bij een peer-to-peer netwerk zijn er geen vaste servers zoals in het client-servermodel

Het client-servermodel is een netwerk model voor de samenwerking tussen twee of meer programma's, die zich op verschillende computers kunnen bevinden. Voorbeelden van het client-servermodel zijn e-mail en het www. (Wikipedia Client-servermodel, 2014)

, maar alle computers samen functioneren als server voor alle andere aansluitingen in het netwerk. Peer-to-peer wordt ook wel afgekort als p2p. Het voordeel van p2p is dat er geen server is waar het netwerk van afhankelijk is. Omdat alle computers samen de server vormen is het niet erg als er één computer of een klein deel van de computers wegvalt: de rest van het netwerk zal nog steeds kunnen functioneren. Dit in tegenstelling tot het client-servermodel waarbij het hele netwerk offline gaat als de server technische problemen heeft of door hackers is neergehaald (Wikipedia Peer-to-peer, 2015). Dankzij p2p is het voor hackers zeer lastig om het bitcoin netwerk offline te halen. Volgens Satoshi moet een elektronisch betalingssysteem gebaseerd zijn op cryptografisch

wiskundig

bewijs en niet op het vertrouwen in een bank of overheid. Zo is er geen bank of andere instantie nodig om een transactie te controleren. Dat gaat namelijk volledig automatisch, computers doen al het werk. Omdat de bitcoin berust op cryptografisch bewijs, noemt men de bitcoin ook wel een cryptocurrency (Wikipedia Bitcoin, 2015).

We moeten dus volledig vertrouwen op het systeem dat ene Nakamoto heeft gecreëerd. Is het dan niet heel raar dat wij niet weten wie hij of zij is?

Aan Joachim de Koning, oprichter van The Internet of Coins, vroeg ik hoe hij denkt over Satoshi Nakamoto en het feit dat zijn identiteit onduidelijk is. Hierop antwoordde hij: "Daar is veel over gespeculeerd. Wat ik belangrijker vind dan de identiteit van deze persoon, is de vernieuwing die hij heeft gebracht met zijn uitvinding."

Een vergelijkbaar antwoord gaf bitcoin-evangelist Roger Ver in een documentaire (VPRO Tegenlicht 2015) toen hem werd gevraagd of hij het niet eng vond dat Satoshi zo'n 5% van alle bitcoins in handen had. "Satoshi invented one of the most important inventions in the entire history of humankind that's going to improve the lives of everybody on the planet for the better. If he had half of all the bitcoins he would still deserve it." Ook hij lijkt zich niet druk te maken over de geheimzinnige bitcoinbedenker en richt zich meer op de uitvinding die Nakamoto heeft gedaan dan op zijn identiteit.

Zo ook Marchall Long van bitcoin-miningbedrijf Finalhash. Op de vraag of hij wist wie Satoshi was, wilde hij geen antwoord geven. Wel zei hij: "It doesn't matter who Satoshi is because now it [the bitcoin project] has become more than a pet project" (VPRO Tegenlicht 2015)

Isabella Kaminska, journalist van de Financial Times, vindt dat ieder groot machtssysteem een mythe hoort te hebben. "You need a sort of foundation myth, every good system of power has one. And it's always best if the leader is anonymous or in someway distant from the public." (VPRO Tegenlicht 2015)

Het klinkt als een veelbelovend systeem, het lijkt veilig en volledig in handen van iedereen samen. Maar is het de valuta van de toekomst? Is iedereen bereid om erin te vertrouwen? En is het technisch gezien wel mogelijk om de hele wereld toegang te geven tot het bitcoin netwerk? Om daar achter te komen moeten we eerst nog meer weten over de bitcoin, haar geschiedenis en techniek.

De hele wereld die gebruik maakt van één systeem. Kan dat wel? Om deze vraag te kunnen beantwoorden, moet eerst worden uitgelegd hoe het bitcoinsysteem werkt. We beginnen met een bitcointransactie.

Hoe werkt een bitcointransactie?
Stel dat Anna een paar schoenen online bestelt en ze betaalt door middel van internetbankieren. De schoenen kosten 65 euro. De bank haalt die 65 euro van haar rekening en stort het op de rekening van de schoenenwinkel.
Een bitcointransactie verloopt anders. Voor de gebruiker voelt het bijna hetzelfde maar achter de schermen gebeurt er iets anders.

Als u bitcoins heeft, dan bezit u niet een bepaald aantal bitcoins, maar u bezit een aantal bewijzen dat u die bitcoins heeft verkregen. In plaats van een bankrekening met daarop een bepaalde waarde, heeft u een lijst met bewijzen van alle ontvangen transacties. Al deze ontvangen bedragen opgeteld vormen het aantal bitcoins die u bezit.

Iedere transactie heeft een unieke code, bijvoorbeeld '#184...' (txn staat voor transactie). Deze codes zijn voor deze uitleg ingekort maar in het echt zijn dit meestal lange codes van meer dan 60 letters en cijfers.

In de figuur hiernaast kunt u zien dat iedere transactie is gelinkt aan andere transactie-bewijzen. Linksboven ziet u een rood blok. Bovenaan in het blok ziet u het begin van een transactie nummer, namelijk '#184...'. Helemaal onderaan ziet u 4,0 BTC staan. Dit betekent dat dit een transactie is waarbij er 4 bitcoin van de ene naar de andere eigenaar verstuurd is. Onder het rode blok ziet u een blauw blok, hierbij werd er 2,0 BTC ontvangen. Beide van deze blokken zijn transactiebewijzen. Hiermee kan de eigenaar (Anna) bewijzen dat zij 6 bitcoins bezit.

Om die 6 bitcoins uit te geven, heeft ze dus die bewijzen nodig. Het grijze blok is haar nieuwe transactie, ze gaat 6,0 BTC

Volgens de huidige koers zou een paar schoenen van 65 euro 0.1667 bitcoin kosten inplaats van 6, maar om de uitleg helder te houden gebruiken we hier hele getallen.

versturen naar de schoenenwinkel. In het nieuwe transactiebewijs staan de transactienummers van haar vorige ontvangsten. Met haar ontvangstbewijzen betaalt Anna als het ware haar uitgave. U kunt ook zien dat bij zowel het rode als het blauwe blok er een aantal ontvangen transactiebewijzen zijn gebruikt om die transactie uit te geven aan Anna. In dit voorbeeld zijn er telkens twee transacties die samengesteld een nieuwe uitgave vormen, maar dit aantal maakt niet uit, het kunnen er ook meer of minder zijn.

Hierboven komen de ontvangen bedragen precies overeen met de uitgave. Maar het is natuurlijk ook mogelijk dat de ontvangen transacties niet perfect overeenkomen met het bedrag dat Anna wil overmaken. Dus stel Anna heeft van haar oom 4,5 BTC gekregen en van haar tante 2,0 BTC. Nu heeft ze 6,5 bitcoin. Ze wil nieuwe schoenen kopen voor 6,0 BTC. Bij deze transactie zal er 6,0 BTC worden verstuurd naar de schoenenwinkel en de 0,5 BTC zal automatisch weer terug worden geboekt op haar rekening. U kunt het zien als een soort wisselgeld: de uitgegeven briefjes zijn te groot om gepast mee te betalen dus krijgt zij wisselgeld terug. Nu heeft Anna een ontvangstbewijs op haar rekening waar staat dat ze 0,5 BTC heeft gekregen. Ook dit bewijs kan ze weer uitgeven. (Driscoll, 2014)



Omdat nieuwe transacties zo afhankelijk zijn van de vorige moet elke transactie worden bijgehouden, gecontroleerd en opgeslagen: dit gebeurt met de blockchain.



De blockchain
Om ervoor te zorgen dat iedere bitcoin eerlijk verhandeld wordt en dat hackers geen bitcoins stelen, wordt iedere transactie opgeslagen in een database. Deze database noemt men de blockchain. U zou de blockchain kunnen vergelijken met een kasboek. Het is een groot bestand met daarin alle transacties. De blockchain staat online, iedereen kan deze transacties bekijken. Op onder andere de site https://blockchain.info kunt u alle nieuwe transacties zien.


Hierboven ziet u de startpagina van de blockchain.info website. Links onderin ziet u de laatste transacties die gemaakt zijn. Iedere secondekomen er weer tientallen bij. Als u op een van deze transacties klikt dan krijgt u informatie daarover:


Helemaal bovenaan ziet u de transactiecode. Daaronder ziet u twee transactiebewijzen die gebruikt zijn om de transactie te voldoen. Één ter waarde van € 9,73 en één van € 4,57. Rechts daarvan ziet u de transacties die eruit zijn ontstaan. Er moest € 8,57 naar iemand worden overgemaakt, daarvoor waren twee bewijzen nodig. Omdat deze twee ontvangstbewijzen niet precies op € 8,57 uitkwamen, moest het overgebleven bedrag weer terug naar de betaler: dat is die € 5,65.

Onder de transactiecodes staan nog een aantal details over deze transactie. Deze transactie neemt 372 bytes

één kb is 1000 byte

ruimte in in de blockchain. Dat lijkt vrij weinig maar in de blockchain moeten alle transacties worden opgeslagen. En op de startpagina kon u zien dat er op hoge snelheid bitcoins worden verstuurd. U kunt zich dan wel voor stellen dat het blockchain bestand snel groeit. In deze grafiek

kunt u zien dat de grootte exponentieel toeneemt.

Het bestand van de blockchain wordt constant via het p2p netwerk verstuurd, op die manier heeft iedereen altijd het nieuwste bestand. Maar omdat dit bestand groter wordt, wordt het dus steeds lastiger om het snel te kunnen versturen.

Gelukkig heeft Satoshi Nakamoto ook hier aan gedacht. In zijn publicatie van de bitcoin staat een oplossing voor dit probleem (Nakamoto 2008:9). Mocht de blockchain ooit te groot worden dan kan een deel eruit gehaald worden. Doordat nieuwe transacties al zijn goedgekeurd kunnen oudere transacties worden weggelaten. Bijvoorbeeld: Bob heeft 1 BTC ontvangen, hiervan is de transactie opgeslagen in de blockchain. Een half jaar later heeft hij deze bitcoin weer uitgegeven, dit kan in één keer gebeurd zijn maar kan ook in kleine stukjes aan meerdere mensen zijn overgemaakt. Bij deze transacties wordt gecontroleerd of Bob die bitcoin wel echt heeft ontvangen. Als dit klopt dan wordt het geld verstuurd naar de volgende eigenaar. Als al deze transacties naar andere mensen zijn goedgekeurd dan hoeft de transactie van 1 BTC naar Bob niet meer bewaard te worden. Want het is immers zeker dat deze transactie klopt. Dus hoeft er zodra er een nieuwe transactie wordt gedaan met het geld alleen maar gecontroleerd te worden of Bob deze ook daadwerkelijk heeft verstuurd naar de nieuwe eigenaar. Het begin van de blockchain wordt als het ware afgeknipt, en de andere kant groeit weer door.

Een ander detail in het transactieoverzicht zijn de transactiekosten, in dit geval €0.08. Deze kosten gaan naar de mensen die de transactie hebben gecontroleerd. Het controleren van transacties gebeurt tijdens het 'minen'.

Hoe werkt het minen van bitcoins?
Bitcoin Mining is het proces waarin nieuwe transacties worden geverifieerd en toegevoegd aan de blockchain. Iedereen met toegang tot het internet en de juiste apparatuur kan bitcoins minen. Met behulp van bepaalde software kan worden bepaald of de transacties kloppen (Investopedia). Zogeheten mining software, staat dag en nacht aan. Iemand die deze software op zijn computer aanzet wordt een miner genoemd. In ruil voor het controleren van transacties krijgen deze miners geld, uiteraard in bitcoins.

De blockchain bestaat uit allemaal aparte blokken. In een blok staat de volgende informatie:
-Een verwijzing naar het vorige blok
-Een lijst verwijzingen naar transacties
-Een random gekozen nummer

Deze drie gegevens worden in een cryptografische versleuteling gestopt waardoor er een onleesbare code uit komt. Omdat computers dit heel snel kunnen, moet deze handeling moeilijker gemaakt worden. Dit gebeurt met het Proof of Work Protocol. (Driscoll, 2014)

Proof of Work Protocol
Het willekeurig gekozen nummer noemt men een 'nonce'. Deze nonce wordt telkens aangepast en weer samen met de andere gegevens versleuteld. Dit wordt net zolang herhaald totdat de uitkomst van de versleuteling lager is dan een vereiste waarde. Alle miners op de wereld proberen allemaal om degene te zijn die dit als eerst lukt. Zodra de juiste nonce gevonden is wordt het nieuwe blok toegevoegd aan de blockchain en krijgt de miner die de nonce gevonden heeft de transactie kosten van alle transacties in het blok.

Maar computers worden steeds sneller. Dit houdt in dat de processoren meer rekenkracht krijgen. Hoe meer rekenkracht een computer heeft, hoe sneller een computer bitcoins kan minen. Volgens de Wet van Moore verdubbelt de rekenkracht van computers iedere twee jaar. Dit zou ervoor zorgen dat in twee jaar tijd bitcoins twee keer zo snel gemined kunnen worden. Met als gevolg dat er in korte tijd veel meer bitcoins op de markt zouden komen. Dit zou weer leiden tot een waardedaling van de bitcoin.

Om te voorkomen dat door de komst van nieuwe snelle computers de bitcoins heel gemakkelijk gemined kunnen worden, wordt de moeilijkheid van het minen aangepast. Na iedere 2016 blokken vergelijkt het systeem de tijd die er nodig was om het eerste blok te creëren met de benodigde tijd voor het laatste blok. Het doel is om ervoor te zorgen dat het ongeveer 14 dagen duurt om deze 2016 blokken te generen.

Waarom precies 2016? Het systeem streeft er naar dat er iedere 10 minuten een nieuw blok bij komt. Dat zijn er 6 per uur, (6x24=) 144 per dag, (144x14=) 2016 per twee weken.



Als het korter duurt dan 2 weken om de 2016 blokken te creëeren dan wordt het Proof of Work Protocol moeilijker gemaakt. De vereiste waarde van de versleuteling gaat omlaag. Dit betekent dat de berekening die de computer moet maken om een nieuw blok te generen lastiger wordt. En dit werkt natuurlijk ook andersom. Als het langer duurt dan 2 weken om de 2016 blokken te maken dan wordt het Proof of Work Protocol vereenvoudigd. De vereiste waarde van de uitkomst van de versleuteling gaat omhoog, dus wordt de juiste nonce sneller gevonden en kost het alle miners bij elkaar minder tijd om een nieuw blok te generen.(Zulfikar, 2013)

Een cryptografische versleuteling.
Bij bitcoins gebruikt men de zogeheten SHA-256 versleuteling

De SHA-256 versleuteling is onderdeel van de SHA-2 familie. SHA staat voor Secure Hash Algorithm. Deze cryptografische versleuteling is ontworpen door de NSA in 2001 (Wikipedia)

. Om te laten zien hoe verschillend de uitkomst hiervan is, heb ik het woord 'bitcoin' en het woord 'bitcoin.' laten versleutelen.

bitcoin = 6b88c087247aa2f07ee1c5956b8e1a9f4c7f892a70e324f1bb3d161e05ca107b

bitcoin. = 0afb8eabf18a97beba4f74b0a5c3b7268a14710a810d368a9e7a2d936b46f221

(online-convert.com)


Hieruit blijkt dat de uitkomst volledig verandert terwijl de invoer slechts met één punt verschilt. Het woord 'bitcoin' zal bij een SHA-256 versleuteling altijd tot dezelfde uitkomst leiden maar vanuit de versleuteling kan men niet niet terug naar het woord 'bitcoin'.(Zulfikar, 2013)

Beloning
Miners die een nieuw blok creëeren krijgen daarvoor een beloning. Eerst was deze beloning 50 bitcoins, iedere 210000 blokken later wordt deze beloning gehalveerd. 50 - 25 -12,5 - 6,25 - etc. Vaak gaat deze beloning niet naar één miner maar naar een groep miners die zich samen hebben gevoegd om zo met z'n allen meer kans te maken op het oplossen van een nieuw blok. Deze groepen heten mining pools. Als de pool een blok oplost dan wordt de beloning verdeeld naar de hoeveelheid rekenkracht die ieder lid heeft geleverd bij het oplossen van dat blok. Dus als een lid 3% van het blok heeft opgelost dan krijgt hij of zij ook 3% van de beloning.(Moore, 2013)

Maar betekent die halvering niet dat minen steeds minder oplevert?
Inmiddels is de beloning voor het minen zo laag, dat de elektriciteitskosten van de computer tijdens het minen nog hoger zijn. Doordat bedrijven speciale computers lieten bouwen om heel efficiënt te kunnen minen, werden er ineens heel snel vele bitcoins gemined en is automatisch het Proof of Work Protocol moeilijker gemaakt. Hierdoor is het voor gewone consumentencomputers onmogelijk om met winst te kunnen minen en kunnen alleen speciale computers dit nog. De beloning per opgelost blok wordt steeds lager dus in theorie levert bitcoin minen steeds minder op. Op dit moment zijn er nog genoeg miners om alle transacties te kunnen controleren. Maar als iedereen het merendeel van zijn transacties in bitcoins doet, dan zou dit wel eens een probleem kunnen worden. In dat geval zullen gebruikers meer transactiekosten moeten gaan betalen.

Is het dus technisch mogelijk?
Als iedereen de bitcoin gebruikt als betaalmiddel dan zal het aantal transacties massaal toenemen. In theorie is het mogelijk, zolang de Wet van Moore in stand blijft moet alles goed komen, dat zegt Satoshi tenminste. Anderen zeggen juist dat de grootte van de blockchain vele malen harder zal groeien dan dat onze computers aan kunnen. (bitcointalk.org)

Ook Joachim de Koning heeft zijn twijfels:

Bitcoin zelf heeft op dit moment niet de technische capaciteit een globale economie te vormen. Wel denk ik dat cryptocurrency de valuta van de toekomst wordt. Ik denk dat we dan kunnen kiezen met welke digitale valuta we willen betalen. Een soort van Internet of Coins, waarbij je - net als bij het Internet of Things, niet uitgaat van één device - in het geval van cryptocurrency niet alles laat afhangen van één blockchain.

(Joachim de Koning)


De Koning geeft hierboven een oplossing voor het probleem van een te grote blockchain. Hij is mede oprichter van het Internet of Coins, wat in zijn woorden als volgt omschreven kan worden: "Een project met als doel alle cryptovaluta die er nu zijn met elkaar te verbinden in een groot, decentraal netwerk. Het is de bedoeling dat dit netwerk, net als Bitcoin, gedragen wordt door al zijn gebruikers. Op het netwerk kan bijvoorbeeld Bitcoin worden uitgewisseld tegenFlorincoin

Een andere cryptovaluta gebaseerd op de bitcoin die focust op het zo snel mogelijk verwerken van transacties (Florincoin, 2014)

, zonder dat daar een vertrouwde tussenpersoon of bedrijf voor nodig is. Zo kunnen we voorkomen dat er opnieuw een fiasco zoals MtGox kan plaatsvinden, waarbij velen gedupeerd werden door het verlies van hun Bitcoins."

Het grote verschil tussen de bitcoin en de euro is het toezicht op de euro-markt. Ieder product of dienst waar men met euro's voor betaalt, daar betaalt men belasting over. Maar hoe zit dat met bitcoins? In Nederland is de bitcoin nog steeds geen wettig betaalmiddel. Bitcoins zijn niet eens opgenomen in de Wet op het financieel toezicht, de wet die het toezicht reguleert op financiële instellingen in Nederland (Dijsselbloem, 2013:2). Dit betekent dus dat er geen toezicht is op de bitcoin markt.

Volgens minister Dijsselbloem (Financiën) moeten Nederlanders die hun loon uitbetaald krijgen in bitcoins daar gewoon belasting over betalen.

Een belastingplichtige die met activiteiten in het economisch verkeer een bron van inkomsten heeft zoals winst uit onderneming of resultaat uit een werkzaamheid zal daarover met inachtneming van de bepalingen in de Wet inkomstenbelasting 2001 belasting moeten betalen. De omstandigheid dat de voordelen uit een dergelijke bron worden berekend aan de hand van een ander stelsel dan het in ons land geldende wettig betaalmiddel maakt dat niet anders. Ook een dergelijk voordeel in de vorm van een resultaat in Bitcoins zal leiden tot belastingheffing.

(Dijsselbloem, 2013:3)



Het probleem is alleen dat het lastig is om te controleren wie de bitcoins ontvangt. Bij online aankopen in bitcoins is het nog lastiger voor de overheid om te achterhalen of er belasting wordt betaald en wie deze hoort te betalen. Bitcoins kunnen vrij gemakkelijk helemaal anoniem verhandeld worden.

Of de overheid of het bitcoin systeem zal zich moeten aanpassen als het gaat om belasting. In Duitsland gebeurt dit al. Dit is namelijk het eerste land dat bitcoins erkent als wettelijk betaalmiddel (Hoek 2013). Dit betekent dat er in Duitsland officieel belasting betaald moet worden over het bezit van bitcoins, maar hoe dit gecontroleerd zal worden is nog onduidelijk.

Deflatie

Het bitcoin systeem zit zo in elkaar dat er niet meer dan 21 miljoen bitcoins gemined kunnen worden. Door een wiskundige begrenzing zal het totaal aantal bitcoins nooit groter worden dan die 21 miljoen, dit is om inflatie tegen te houden. Doordat er slechts een klein aantal bitcoins is, zal de vraag al snel groter zijn dan het aanbod, met als gevolg dat de waarde van een bitcoin zal stijgen. Met andere woorden: de bitcoin is zeer gevoelig voor deflatie.

Besteedbaar aantal
In theorie kunnen er 21 miljoen bitcoins op de markt komen. Maar dit aantal zal na verloop van tijd steeds lager worden. Dit komt doordat bitcoins net als echt geld kwijt kunnen raken. Als iemand bijvoorbeeld zijn wachtwoord voor zijn bitcoinwallet vergeet, dan kan niemand meer bij dit geld. Dit zou u kunnen zien als kapitaalvernietiging. Het totaal aantal bruikbare bitcoins kan dus steeds kleiner worden.

Waarom 21 miljoen?
Zoals hier al werd beschreven zal het systeem zich automatisch aanpassen om iedere twee weken ongeveer 2016 blocks te genereren. Dat zijn er 52.500 per jaar en dus 210.000 iedere vier jaar. Iedere vier jaar wordt gezien als een cyclus, omdat dan de beloning voor het minen halveert. Het begon bij 50, 210.000 blokken later werd het 25, vervolgens zal het 12,5 worden en daarna 6,25 enzovoort. Al deze beloningen bij elkaar opgeteld worden afgerond 100. Als we dit vermenigvuldigen met het aantal blokken per cyclus dan krijgen we 100 x 210000 = 21.000.000. (Moore 2013)

Doordat die 50 BTC telkens wordt gehalveerd zal de beloning wel kleiner worden maar nooit onder de nul uitkomen. De som van alle beloningen zal dus ook nooit tot exact 100 komen en dus het totaal aantal bitcoins ook nooit tot exact 21 miljoen.

Is dat niet veel te weinig?
Als we ervan uitgaan dat de bitcoin werkelijk de valuta van de toekomst wordt, dan zal de hele wereld het als standaard betaalmiddel gebruiken. De wereldwijde bruto financiële activa voor 2014 wordt door Allianz vastgesteld op 136 biljoen euro. (Brandmeir 2015:5) Dit is de som van het financieel bezit van alle huishoudens ter wereld.

Er wordt geschat dat pas in het jaar 2140 het totaal aantal bitcoins (ter waarde van 21 miljoen) zal worden bereikt (Bitcoinwiki).

Met deze twee gegevens kunnen we uitrekenen hoeveel één bitcoin minstens waard zal zijn als iedereen op de wereld met bitcoins zal betalen.

Als we die 136 biljoen delen door 21 miljoen dan vinden we de geschatte waarde van één bitcoin:
6,5 miljoen! Dat betekent dat als u dan één brood zou kopen dat u dan 0,0000003 bitcoin moet neertellen.

Ik vergelijk hier een schatting voor het jaar 2140 met de wereldwijde bruto financiële activa uit 2014. Het zou natuurlijk kunnen dat de wereldwijde bruto financiële activa in die 126 jaar verandert maar de verhouding tot de prijs van een brood zal ongeveer gelijk blijven.

Een brood kopen in ruil voor een hele hoop nullen is niet de meest handige manier, u zou maar een nul over het hoofd zien en ineens 10 keer meer betalen. Gelukkig zijn er ook benamingen voor bedacht. De bitcoin kan maximaal worden opgedeeld tot 8 nullen na de komma. Dat is dus 0.00000001 bitcoin, ook wel een satoshi genoemd. Dit verwijst natuurlijk naar Satoshi Nakamoto, de bedenker van het bitcoinsysteem. Als de bovenstaande berekening klopt dan zou een brood dus zo'n 30 satoshi kosten.

Alle namen voor bitcoin hoeveelheden op een rij:
0.001 BTC = 1 millibitcoin (mBTC)
0.000001 BTC = 1 microbitcoin (μBTC)
.00000001 BTC = 1 satoshi

1 Bitcoin is dus 100,000,000 satoshi ook wel 1,000,000 microbitcoin of 1,000 millibitcoin

Koers

De waarde van één bitcoin in US-dollars (Coinbase)
De koers van de bitcoin verandert hevig. In korte tijd kan de waarde van uw bitcoins verdubbeld of ineens gehalveerd zijn. Maar wat bepaalt deze waarde verandering?

De waarde van de bitcoin wordt net als die van de euro en de dollar bepaald door vraag en aanbod. Als veel mensen bitcoins gaan kopen dan stijgt de vraag naar de bitcoin. En als de vraag harder stijgt dan het aanbod, dan stijgt de prijs. Dit geld niet alleen voor munteenheden, alles wat op een markt wordt aangeboden reageert op vraag en aanbod.
Stel u verkoopt appels, u heeft er tien en vraagt € 0,25 per stuk. Maar er zijn wel 30 mensen die deze appel voor die prijs van u willen kopen. Nu is de vraag groter dan het aanbod en zijn er mensen die bereid zijn om meer te betalen voor een appel. Dus u verhoogt de prijs naar € 0,40 per appel, nu zijn er nog maar tien mensen die de appel willen kopen. Maar op die manier maakt u het meeste winst en verkoopt u alsnog al uw appels. Dit kan ook omgekeerd werken. In dat geval is de het aanbod groter dan de vraag en zal de prijs moeten dalen.

Zeepbel grafiek
Er is iets opmerkelijks aan de verandering van waarde die de bitcoin is doorgaan de afgelopen drie jaar. De bitcoin koers is namelijk precies gelijk aan een zeepbel-grafiek (Kaminska, VPRO tegenlicht).

Een zeepbel-grafiek laat zien hoe iets steeds meer in populariteit stijgt om vervolgens weer in te storten. Begin 2013 was de bitcoin nog maar enkele dollars waard, slechts enkele investeerders toonden interesse. In september 2013 kreeg de munt massale media aandacht. En in het laatste kwartaal van 2013 steeg de waarde van de munt met maar liefst 766%. Als gekken kocht men de munt, totdat men in december bang werd dat die koers zou gaan dalen, de zeepbel spatte uit elkaar en velen verkochten hun bitcoins. Na nog een kleine stijging door mensen die nog wel hoop hadden in de munt daalde de koers fataal.
Niet alleen de waarde verandering van de bitcoin komt overeen met de zeepbel-grafiek, ook de huizenmarkt volgde het zelfde patroon. En zelfs de populariteit van filmpjes op het internet volgt dezelfde trend. Een korte periode waarin de populariteit enorm stijgt, tot een bepaald punt waarna de populariteit ineens in rap tempo afneemt.

Onderzoek
Om te kunnen onderzoeken of de bitcoin een bruikbaar betaalmiddel is ga ik zelf een een aantal bitcoins kopen. Hieruit hoop ik te weten te komen hoe gebruikersvriendelijk de bitcoin werkt, wat je nodig hebt om bitcoins te kopen en hoe snel de bitcoin in waarde verandert.

Onderzoeksvraag: Is de bitcoin een bruikbaar betaalmiddel?

Hypothese: Ik verwacht dat het kopen van bitcoins best ingewikkeld is. Aangezien het 'minen' ervan niet zomaar voor iedereen is weggelegd, zal het kopen ervan ook nog best ingewikkeld zijn. Mijn verwachting is dat het lijkt op internet bankieren alleen dat de handelingen voor het versturen van geld ingewikkelder zijn.

Uitvoering experiment: Op 15 december om 17:36:40 heb ik bitcoins gekocht ter waarde van € 9,27. Binnen enkele seconden was ik de bezitter van exact 0.02203071 BTC. Het was alsof ik een paar schoenen kocht: even met iDeal betalen en klaar.

Op mijn iPhone heb ik de app Breadwallet gedownload, een simpele app met twee functies: bitcoins ontvangen en bitcoins uitgeven. Breadwallet is een van de honderden apps die dienen als bitcoinwallet. Zodra ik deze app open, krijg ik mijn adres te zien, een lange code die er zo uit ziet: 13iZmi3JGmT74Jpkxy8Ahf996mxp7PiBJV (alle donaties zijn welkom). Dit adres verandert iedere keer dat ik de app opnieuw opstart maar alle oude adressen blijven ook werken. Boven dit adres staat een QR-code. Die doet hetzelfde als het adres daaronder maar maakt het gemakkelijker voor anderen om geld naar mij over te maken. Beide van deze codes kunnen worden gezien als mijn rekeningnummer, ik kan er alleen geld mee ontvangen. De tweede functie van de app (betalen) gaat door middel van de camera. Als ik bitcoins over wil maken naar een vriend dan scan ik zijn QR-code en voer ik het bedrag dat ik wil overmaken in. Zo simpel gaat het. Ik heb geen kennis nodig van het systeem dat er achter zit en van de risico's die ik neem.

Maar welke risico's neem ik eigenlijk?
- Het systeem zelf is veilig, maar mijn bitcoin-wallet kan wel door hackers gestolen worden. Tot nu toe is er nooit een probleem geweest door de veiligheid in het bitcoin systeem, maar er zijn wel problemen ontstaan doordat gebruikers of bedrijven wachtwoorden niet goed beveiligd hadden opgeslagen.
- Omdat de bitcoin geen wettig betaalmiddel is kan ik niet terugvallen op juridische ondersteuning zoals dat bij een wettig betaalmiddel wel het geval is. (www.watisbitcoin.nl)
- Als ik het wachtwoord van mijn wallet vergeet of kwijt raak, kan ik nooit meer bij mijn geld. Er is dan geen bank die ik kan bellen om mij te helpen met dit probleem. Sterker nog: de bitcoins die in mijn bezit waren zijn dan voor niemand meer toegankelijk.
- De waarde van de bitcoin verandert sterk.
"Je hebt geen enkele garantie dat ze hun waarde houden. Op het moment dat je instapt, besef dan wel dat het morgen niets meer waard kan zijn'' (Dijsselbloem, en De Nederlandse Bank)

De Nederlandse Bank en de minister van Financiën, Jeroen Dijsselbloem waarschuwen voor de bitcoin. Er wordt door de Nederlandse Bank geen toezicht gehouden op de virtuele valuta en dus is het handelen in de munt niet zonder risico.



Achttien dagen na de aankoop is de waarde van mijn bitcoins ruim 6% gedaald. Nu heb ik slechts een klein bedrag omgewisseld, maar als ik € 1000 aan bitcoins zou hebben dan was ik nu € 60 armer.
Maar de waarde van bitcoins kan ook weer stevig stijgen nadat u ze heeft uitgegeven. Tijdens de eerste aankoop met bitcoins werden twee pizza’s gekocht voor 10.000 BTC. Toen in 2013 de waarde van de bitcoin op zijn hoogst was, was deze 10.000 BTC gelijk aan maar liefst twaalf miljoen dollar!

Conclusie
Het kopen van bitcoins blijkt veel makkelijker dan verwacht, het was net als iedere andere online aankoop. Enkel even invullen hoeveel bitcoins u nodig heeft en u kunt meteen met het vertrouwde iDeal afrekenen.
Ook de bitcoin wallet is zeer gebruikersvriendelijk. Ik kan mij wel voorstellen dat vele gebruikers nog moeten wennen aan het idee dat men betaalt door een code te scannen, maar verder verschilt het niet veel met mobiel bankieren.
Het is niet nodig verstand te hebben van de werking van de bitcoin. Ik hoef niet te weten welke ingewikkelde technieken er zich allemaal achter de schermen afspelen, ook hoef ik niet mee te helpen met minen. Ik hoef niet eens te weten dat er miners zijn die mijn transactie controleren.

Men zal nooit zomaar overstappen naar een nieuwe munt, daar is veel zekerheid voor nodig. Mensen willen er zeker van zijn dat zij een goede stap nemen, dat hun geld later evenveel of zelfs iets meer waar is en dat zij hun geld overal kunnen uitgeven.

Bij de bitcoin ontbreekt dit vertrouwen nog, niet alleen doordat het voor velen een nieuwe en nog onbekende valuta is, maar ook omdat de bitcoin veel negatief in het nieuws komt.

Door aanvallen op bitcoin beurzen

Een van de grootste aanvallen was die op Mt. Gox. Dit was de grootste Bitcoin valuta handel ter wereld, maar in Februari 2014 kelderde de koers en waren de bitcoins van klanten ineens verdwenen. Maar liefst 850.000 bitcoins zijn verdwenen en waarschijnlijk gestolen, in die tijd waren deze bitcoins ruim 450 miljoen euro waard. Snel daarna is het bedrijf failliet verklaart. (Wikipedia Mt. Gox, 2015) (Popper, 2015)

en veel bitcoin activiteit in het illegale circuit zullen er op dit moment maar weinig mensen bereid zijn om de bitcoin te omarmen.

Sinds 2013 geeft de media veel aandacht aan de munt. Eerst als nieuwe, interessante valuta, maar al gauw duiken er berichten op van illegale handel waarin de bitcoin een hoofdrol speelt. Zoals bijvoorbeeld gebeurde bij Silk Road.

In oktober 2013 werd de website Silk Road opgerold door de FBI. Silk Road was een soort marktplaats voor illegale producten en diensten. Volledig anoniem

Bij een gewone website kan gemakkelijk worden getraceerd wie er op de site is geweest. Om de site anoniem te houden maakte Silk Road gebruik van Tor. Men kon niet zomaar naar de website, alleen met een Tor browser kon een bezoeker er terecht. Tor staat voor The Union Router, dit is een speciale webbrowser waarbij men niet meer kan vaststellen waar het internetverkeer vandaan komt en wie het verstuurt. Omdat Tor alle bestanden in stukjes knipt en ze vervolgens via verschillende wegen verstuurt over een netwerk van aangesloten computers. Tor wordt niet alleen voor illegale handel gebruikt, zo is het netwerk ook een van de systemen die Edward Snowden gebruikte om geclassificeerde documenten openbaar te maken. (Wikipedia Tor, 2015)

kon men er allerlei soorten drugs, wapens en valse paspoorten kopen. Men kon er zelfs huurmoordenaars inhuren.

Op Silk Road betaalde men met bitcoins omdat betalingen met bitcoins gemakkelijk anoniem kunnen blijven. Nadat de site plat werd gelegd, daalde de bitcoin koers dan ook met ruim 15%. (Driessen 2012)

Is de bitcoin nog wel veilig als iedereen het gebruikt?
Als iedereen zijn geld omzet in bitcoins dan is het netwerk een groot doelwit voor black hat hackers

Een black hat hacker is een individu met veel computerkennis die tot doel heeft om digitale beveiligingen binnen te dringen of te omzeilen. Hij/zij doet dit met kwade bedoelingen. De naam 'black hat' komt van oude westerns waarin de slechteriken vaak een zwarte hoed en de helden juist een witte hoed droegen. White hat hackers zijn dan ook hackers die een systeem kraken om zwakke plekken op te sporen en de beveiliging juist te helpen verbeteren (pctools)

.Daarentegen zal de bitcoin community ook groeien. Deze mensen zijn constant bezig om lekken in het systeem op te sporen en te dichten. Maar door de anonimiteit binnen het systeem en de toename van het geld dat in omloop is zal het ook voor een white hat hacker aantrekkelijker worden om de zwakke plekken voor zich zelf te houden.

Witwassen via de bitcoin
Dankzij illegale websites zoals Silk Road zijn vele criminelen in het bezit gekomen van een hele hoop bitcoins. In totaal zijn er 9.519.664 Bitcoins

Ruim 3.6 miljard euro volgens huidige koers

uitgegeven op Silk Road (Wikipedia Silk Road, 2016). Het is dus wel duidelijk dat er een aantal criminelen heel erg rijk van zijn geworden. Maar hoe geven ze al die bitcoins weer uit?

Ondanks de reputatie van de bitcoin als anonieme valuta, zijn bitcoin transacties transparanter dan transacties van euro's of dollars via een centrale bank. Zoals in de tweede deelvraag al werd uitgelegd worden alle transacties opgeslagen in een openbaar grootboek genaamd de blockchain. Deze blockchain wordt constant geüpdatet en verstuurd naar duizenden gebruikers. De transacties via het bitcoin netwerk kunnen dankzij deze blockchain door iedereen worden bekeken en gevolgd. Dit maakt het lastig voor criminelen om hun zwart verdiende bitcoins uit te geven. Ze kunnen hun geld wel verplaatsen naar een andere rekening maar iedereen kan zien waar het geld heen gaat.

Toch is het heel makkelijk om bitcoins wit te wassen. Het programma Dark Wallet heeft voor witwassen zelfs een standaard functie. Met CoinJoin kunt u bitcoin aankopen doen zonder dat deze duidelijk in de blockchain te zien zijn. (Afbeelding: Greenberg, 2014)


Normaal is iedere transactie terug te vinden in de blockchain. Maar dankzij de CoinJoin functie is dit veranderd. Zodra een gebruiker van de Dark Wallet een bitcoin transactie maakt, wordt deze met een andere transactie samengevoegd. Het kan dus zo zijn dat een gebruiker een AK-47 koopt en dat deze transactie wordt samengevoegd met de transactie van een andere gebruiker die net een paar Crocs heeft besteld. De Dark Wallet verbindt deze transacties automatisch zodat in de blockchain maar één transactie plaats vindt. De bitcoins verlaten tegelijkertijd de wallets van beide gebruikers en worden samen verzonden. Uiteindelijk komt een deel aan bij de AK-47 verkoper en het andere deel bij de schoenenwinkel die de Crocs verkoopt.

De handelingen die de software maakt om de twee transacties te kunnen samenvoegen en daarna weer te laten splitsen, worden volledig versleuteld. Dus niemand op het bitcoin netwerk kan gemakkelijk bepalen wiens bitcoins waarheen gegaan zijn.

Criminelen die hun illegaal verdiende bitcoins willen witwassen, hoeven hiervoor niet eens iets te kopen. Met de CoinJoin functie kan men ook gewoon bitcoins versturen naar een ander adres. Een crimineel hoeft dus enkel de bitcoins te versturen naar een nieuw adres en vervolgens weet niemand meer waar de bitcoins heen zijn gegaan. Een kind kan de was doen.

De techniek achter de bitcoin is sterk. Met het proof-of-work protocol controleren miners automatisch alle transacties en worden banken volledig overbodig. Het is dan ook niet gek dat er veel interesse is in deze techniek, zowel bij bedrijven als bij banken.
In theorie is het mogelijk om de bitcoin massaal te gebruiken, maar deskundigen hebben hun twijfels of het in praktijk ook zal werken. Want de omvang van de blockchain groeit harder dan de ontwikkeling van de computers kan bijbenen.

Een ander kritiek punt is het heffen van belasting over de bitcoin. Door de anonimiteit van het systeem is het voor overheden zeer lastig om erachter te komen wie hoeveel belasting moet betalen. En voor gebruikers is het gemakkelijk om zich anoniem te houden. De Duitse overheid heft officieel wel belasting over de bitcoins die een burger bezit, maar is er niemand die kan controleren of deze wel betaald wordt.

De hoeveelheid bitcoins is net als bij goud en zilver gelimiteerd. Er kunnen maximaal 21 miljoen bitcoins in omloop komen. Dit zorgt ervoor dat de munt al snel heel veel waard zal worden (wegens schaarste), waardoor de prijzen van alledaagse consumpties vreemde bedragen met een hoop decimalen worden. Als oplossing hiervoor zijn er namen voor deze kleine bitcoin deeltjes verzonnen waardoor 0.0000003 bitcoin -veel gemakkelijker- 30 satoshi wordt.

De bitcoin heeft een hoop voordelen: snelle en goedkope transacties, anonimiteit, een decentraal systeem, onafhankelijkheid van banken (die kunnen omvallen, zoals we afgelopen jaren hebben gezien). Maar hoe handig de toekomstige valuta ook is, men moet er wel volledig op kunnen vertrouwen om hem massaal te kunnen gebruiken. Enkel een vergeten wachtwoord kan er al voor zorgen dat u al uw bitcoins kwijt bent, u kunt dan geen hulp vragen bij de bank. Mensen willen een back-up hebben, een helpdesk die ze kunnen bellen, of een bank waar ze kunnen binnenstappen.

Het vertrouwen neemt ook af doordat de bitcoin regelmatig negatief in het nieuws komt, als valuta van de onderwereld en 'hét betaalmiddel van een van de grootste illegale markten’ (Driessen, 2012). We moeten volledig vertrouwen op een ingewikkeld systeem, gemaakt door ene Satoshi Nakamoto, een pseudoniem waarvan de originele identiteit nog altijd onbekend is.

Dus is de bitcoin de valuta van de toekomst?
Waarschijnlijk niet. Er zijn nog te veel nadelen om binnen afzienbare tijd massaal op de bitcoin over te stappen. Maar de kans is groot dat we in de toekomst wel gebruik zullen maken van één of meerdere cryptovaluta en de techniek die daarvoor gebruikt zal worden zal veel lijken op die van de bitcoin.

Wat moet er veranderen voordat de bitcoin wel gebruikt zal worden in de toekomst?
Het vertrouwen in de bitcoin moet sterk toenemen. Doordat de bitcoin veel negatief in het nieuws komt, ziet de gewone consument de bitcoin als een valuta voor criminelen, terwijl de bitcoin ook voordelen biedt voor iedereen die zijn geld wel eerlijk verdient. Maar doordat de bitcoin zo populair is in het illegale circuit raakt de gewone consument afgeschrikt. En de media draagt maar al te graag bij aan het idee dat de bitcoin een zwarte markt stimuleert. Kortom, de bitcoin zal eerst in een ander licht moeten komen te staan.

Naast dat het vertrouwen in de bitcoin toe moet nemen, moet ook het vertrouwen in de huidige munt afnemen om mensen te laten overstappen naar een nieuw betaalmiddel. Men zal nooit zomaar overstappen naar een andere valuta als men tevreden is met de munt die men gewend is.

Het bitcoin systeem werd gepubliceerd in 2008 (Bitcoin wiki, Category:History), slechts anderhalve maand na het faillissement van de Lehman Brothers

een van de grootste investeringsbanken van de Verenigde Staten

. Dit is hoogstwaarschijnlijk geen toeval, dit tijdstip is uitgekozen. Na deze val stonden vele andere grote banken op het punt om ook failliet te gaan. Het vertrouwen in de banken en in de gehele economie nam sterk af en men ging op zoek naar een oplossing. Precies toen kwam er de bitcoin, een betalingssysteem waarbij banken overbodig werden. Maar zelfs toen was men niet bereid om deze nieuwe digitale munt uit te proberen. Voor velen is het systeem te complex om te begrijpen en het risico dat het geld morgen niets meer waard is, te groot. Bovendien was één bitcoin toen nog zo weinig waard dat maar weinig mensen het serieus namen.

De overheid zal een manier moeten vinden om belasting te kunnen heffen over de bitcoin. Of andere belastingen verhogen. Doordat het bij bitcoin transacties gemakkelijk is om anoniem te blijven en omdat een bitcoin-adres of wallet bijna nooit gekoppeld is aan iemands identiteit, is het lastig voor de overheid om inkomsten- en vermogensbelasting te heffen.Vooral inkomstenbelasting vormt een van de grootste inkomsten voor de overheid. De overheid zal er dus alles aan doen om dit te kunnen reguleren en tot die tijd de populariteit van de bitcoin zo laag mogelijk te houden.

De koers zal stabieler moeten worden. Een mens wil zekerheid, al helemaal als het over geld gaat. De huidige bitcoin koers is nog te onstabiel, het is niet ongewoon dat de waarde van de bitcoin 10% daalt of stijgt binnen slechts één week. Als u op 1 januari 2015 €1000 aan bitcoins had gekocht dan was u nu in het bezit van €1500 aan bitcoins, een waardestijging van maar liefst 50% (Bitcoinspot). En omdat de huidige markt zich nog niet aanpast aan de waarde van de bitcoin is deze winst volledig voor u. De prijzen in de winkels zijn immers nog steeds dezelfde. Dus als uw bitcoins meer waard zijn geworden, dan kunt u ze omzetten naar euro's en er vervolgens meer mee kopen dan dat u eerst kon. Maar deze verandering had ook negatief kunnen zijn en ook dan komt die verandering volledig op uw rekening, aangezien u ineens veel minder euro's terug krijgt voor uw bitcoins.

In deze voorbeelden worden de bitcoins telkens terug gewisseld voor euro's voordat er iets mee gekocht wordt. En dat is precies het volgende probleem, op moment van schrijven zijn er in Nederland slechts tientallen fysieke winkels waar u met bitcoins kunt betalen. En wat heeft u aan bitcoins als uw supermarkt ze niet aanneemt. Ook online zijn het vooral individuen die hun zelfgemaakte iphone-hoesjes en armbandjes verkopen in ruil voor bitcoins. Maar grote webshops als bol.com of Zalando accepteren de digitale munt nog niet. Het aantal winkels dat bitcoins accepteert zal dus moeten toenemen. Maar zij zullen de valuta natuurlijk pas accepteren zodra de koers wat stabieler is en er genoeg klanten interesse in hebben.

En al heeft men ineens massaal vertrouwen in de bitcoin en raakt de koers (na deze massale vraag toename) toch nog op een stabiel punt, dan nog moet het systeem verbeterd worden. De bitcoin is oorspronkelijk niet gemaakt om gebruikt te worden door de hele wereld. Hoewel in het theorie wel mogelijk zou zijn, zeggen vele deskundigen dat de grootte van de blockchain en de hoeveelheid transacties toch nog problemen zouden kunnen gaan veroorzaken (Hearn, 2014).



Download dit profielwerkstuk



Bronnenlijst

Bitcoinspot (z.d). Waarde van de bitcoin in euro's. Geraadpleegd op 21 februari 2016,

Bitcointalk (2013) The Bitcoin Blockchain Size. Geraadpleegd op 3 januari 2016,

Bitcoinwiki (z.d). Category:History. Geraadpleegd op 22 september 2015,

Bitcoinwiki (z.d). FAQ. Geraadpleegd op 14 oktober 2015,

Bitcoinwiki (z.d). Laszlo Hanyecz. Geraadpleegd op 28 september 2015,

Blockchain.info (2016) Grootte van de block chain. Geraadpleegd op 30 december 2015,

Brandmeir, K., Grimm, M., Holzhausen, A. (2015). Allianz Global Wealth Report, op 30 september 2015 ontleend aan:

Buitink, P (2015). Arnhem Bitcoinstad. Geraadpleegd op 29 september 2015,

Coinbase (z.d). Waarde van de bitcoin in dollars. Geraadpleegd op 21 februari 2016,

Coindesk (2014) Comparing litecoin and bitcoin. Geraadpleegd op 2 januari 2016,

De Europese Centrale Bank (2012). Annual report: Virtual Currency Schemes. Geraadpleegd op 4 november 2015,

Dijsselbloem, J (2013) Antwoorden op vragen bitcoin Geraadpleegd op 20 oktober 2015,

Dijsselbloem, J. (z.d). DNB waarschuwt voor risico's bitcoin. Geraadpleegd op 15 december 2015,

Driessen, C. (2012). Wisselkoers Bitcoin crasht na oprollen marktplaats. Geraadpleegd op 2 januari 2016,

Driscoll, S. (2014). Bitcoin transactie uitleg. Geraadpleegd op 12 oktober 2015,

Florincoin, (2014). Homepage van de Florincoin website. Geraadpleegd op 25 februari 2016,

Greenberg, A. (2014). ‘Dark Wallet’ Is About to Make Bitcoin Money Laundering Easier Than Ever. Geraadpleegd 16 februari 2016,

Hearn, M. (2014). The resolution of the Bitcoin experiment. Geraadpleegd 21 februari,

Hoek, C. (2013). Duitsland eerste land dat Bitcoin erkent als valuta. Geraadpleegd op 3 november 2015,

Investopedia (z.d). Bitcoin mining. Geraadpleegd op 30 december 2015,

Klöpping, A. (2011). Bitcoin. Geraadpleegd 23 december 2015,

Moore, C. (2013). Why was 21 million picked as the number of bitcoins to be created? Geraadpleegd op 12 oktober 2015,

Nakamoto, S. (2008). Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System. Geraadpleegd op 22 september 2015,

https://bitcoin.org/bitcoin.pdf

NRC Media (z.d). Staafdiagram aantal artikelen over bitcoins in het NRC. Geraadpleegd 23 december 2015,

online-convert.com (z.d) Calculate a SHA hash with 256 bits .Geraadpleegd op 2 januari 2016,

pctools (z.d). Blackhat Hacker. Geraadpleegd op 3 januari 2016,

Poort, F. (2013). Virtuele munt Bitcoin meer dan 100 dollar waard. Geraadpleegd 23 december 2015,

Popper, N. (2015). How Mt. Gox Imploded. Geraadpleegd op 17 september 2015,

Rodrique, J. (2009). Levenscyclus van een zeepbel. Geraadpleegd op 22 februari 2016,

ST (2014). a customer performing a transaction in Bitcoin over mobile devices. Geraadpleegd op 28 september 2015,

VPRO Tegenlicht (2015). Het Bitcoin-evangelie. Geraadpleegd op 21 december 2015,

watisbitcoin.nl, (z.d). Risicos van de bitcoin. Geraadpleegd op 15 december,

Wikipedia (2015). Application-specific integrated circuit. Geraadpleegd op 2 januari 2016,

Wikipedia (2015). Bitcoin. Geraadpleegd op 28 september 2015,

Wikipedia (2016). Blokketen. Geraadpleegd op 25 februari 2016,

Wikipedia (2014). Client-servermodel. Geraadpleegd op 10 februari 2016,

Wikipedia (2015). Encryptie. Geraadpleegd op 25 februari 2016,

Wikipedia (2015). Moore’s Law. Geraadpleegd op 21 oktober 2015,

Wikipedia (2015). Mt. Gox. Geraadpleegd op 17 september 2015,

Wikipedia (2015). Peer-to-peer. Geraadpleegd op 13 oktober 2015,

Wikipedia (2015). SHA-2. Geraadpleegd op 2 januari 2016,

Wikipedia (2016). Silk Road (marketplace). Geraadpleegd op 20 februari 2016,

Wikipedia (2015). Tor (Netwerk). Geraadpleegd op 2 januari 2016,

Zulfikar, R (2013). Cryptographic hash function. Geraadpleegd op 2 januari 2016,

Zulfikar, R (2013). Proof of work protocol. Geraadpleegd op 2 januari 2016,